Kazimierz Twardowski

Kazimierz Twardowski był założycielem tzw. Szkoły Lwowsko-Warszawskiej, która zyskała światową sławę i uznanie. Twardowski, wykształcony na uniwersytecie w Wiedniu, przybył w 1895 r. do Lwowa, gdzie w zasadzie od zera zbudował prężny ośrodek filozoficzny, który cechowała metoda prowadzenia badań- ścisłość, precyzja i jasność rozumowania:

Twardowski

„Myśl tak, abyś nie tylko dobrze wiedział, o czym mówisz, ale też tak, żebyś miał pewność, że ten do kogo mówisz, słuchając cię uważnie, będzie myślał o tym samym, co i ty; cokolwiek twierdzisz, twierdz z taką stanowczością, na jaką pozwala siła logiczna twojej argumentacji”

Twardowski zdobył również uznanie na arenie międzynarodowej swoją pracą habilitacyjną „O treści i przedmiocie przedstawień”, która wpłynęła m.in. na innego światowego filozofa E. Husserla. Jednakże mało znany jest aspekt jego działalności pedagogicznej i społeczno-organizacyjnej. Choć powszechnie wiadomo, że wykształcił ponad 30 profesorów ( m.in. z logiki i metodologii: K. Ajdukiewicz, T. Kotarbiński. J. Łukasiewicz, I. Dąmbska, S. Leśniewski-który uczył A. Tarskiego, psychologii: W. Witwicki, filozofii nauki: Z. Zawirski, estetyki i historii filozofii: W. Tatarkiewicz) mało kto wie, że udzielał się aktywnie społecznie.
„Kazimierz Twardowski potrafił połączyć wysokie kwalifikacje naukowe z niezwykle ożywioną działalnością organizatorską i popularyzatorsko-odczytową”. Chciałoby się i dziś takich profesorów!